COMPETITION: Thematic Archaeological Museum of Piraeus and the development of the surrounding Landscape
CLIENT: Piraeus Port Authority (O.L.P.)
LOCATION: Piraeus, Greece
SURFACE: 30.800²
YEAR: 2014

DESIGN TEAM:
Chrysanthi Vathi
Stiliani Daouti (AREA)
Giorgos Mitroulias (AREA)
Thanasis Polyzoidis
MichaelJohn Raftopoulos (AREA)

COLLABORATORS:
Eleni Zotou, student of architecture
Civil engineer consulter: Nikos Rossis
Traffic enginner consulter: Petros Evgenikos
Cost estimate consulter: Gougas Associates

DESCRIPTION

The aim of the proposal is to create a unified urban ensemble, where building, landscape and archaeological site function together as a whole, integrated into the life of the city and the port. A thru-axis or promenade called the “Cultural Axis” in the East-West direction connects the residential area to the West with the Cultural Coastline by way of the preservation zone. From this basic axis extends a secondary axis or “Viewing Promenade” in the North-South direction, as an extension of Kolokotroni Street, connecting the residential area to the north with the Cultural Coastline to the South. A park, an archaeological courtyard and an urban square develop along its length. At the intersection of these two paths arises the main entrance to the New Thematic Archaiological Museum. The building’s exterior is divided into two horizontal zones, which coincide with two separate phases of construction. The lower portion preserves the current industrial character and houses the exhibition areas. On top of this oversized plinth sits a light, three-storey peristyle of exposed concrete. The emphasis on the horizontal zone of the pilotis and the upright, three-storey columns allow this portion of the building to preserve its presence from afar and to act as a landmark.

The raised pilotis and the central atrium are the two characteristics of the building that are utilized in its redesign as a museum. As a point of reference, the atrium signals the raised plinth of the entrance hall within the large shed housing the former repair shop; it organizes the spaces of the museum all around its perimeter; and it unifies all building levels vertically. Around the atrium are positioned the storage spaces for findings, visually accessible from all levels of the building. At the same time, the raised pilotis is given prominence as an attractive public space, open and accessible to all, even when the Museum is closed. For this reason, the removal of the first floor plate immediately above the pilotis level is suggested in order to increase the usable height and augment visual access to the archaeological site and the port. Regarding the exhibition spaces, the primary goal is to bring visitors or passersby into direct contact with the exhibits, and to incorporate the archaeological site of the Hetioneian Gate into the Museum narrative.

The main compositional gestures in the structuring of the landscape design are formed by the two primary urban axes – new promenades – and by the three-part articulation of space (Park, Square and Museum Court). The proposal aims at the creation of a bioclimatic whole that is characterized by fluidity and coherence, utilizes the site’s dynamics as a powerful viewing point, gives emphasis to vegetation and is consistent with the spirit (genius loci) of the archaeological site. In planting design, the concept underlines the vocabulary of the existing archaeological site such as, the arid brushwood landscape and the open fields of natural regeneration. The aim is the formation of an arid Mediterranean landscape that assures the biodiversity and is perceptually unified with the remaining green spaces in the area.

ΤΙΤΛΟΣ: πλίνθος
Συμμετοχή σε διαγωνισμό

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός Προσχεδίων για τον ανασχεδιασμό υπάρχοντος κτιρίου σε Αρχαιολογικό Θεματικό Μουσείο Πειραιά και διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου με κλειστό χώρο στάθμευσης κατώθεν αυτού.ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Οργανισμός Λιμένος Πειραιά (Ο.Λ.Π.)
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Πειραιάς
ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ: 30.800m²
ΕΤΟΣ: 2014

ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Χρυσάνθη Βάθη
Στυλιανή Δαούτη (AREA)
Γιώργος Μητρούλιας (AREA)
Θανάσης Πολυζωίδης – Μιχαήλ
Ιωάννης Ραυτόπουλος (AREA)

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ:
Ελένη Ζώτου, φοιτήτρια αρχιτεκτονικής
Σύμβουλος Στατικών : Νίκος Ρώσσης, Πολιτικός Μηχανικός
Σύμβουλος Συγκοινωνιολόγος : Πέτρος Ευγενικός, Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός
Σύμβουλος Κοστολόγος Μηχανικός: Γραφείο Γούγας και Συνεργάτες, Κοστολόγοι Μηχανικοί

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στόχος της πρότασης είναι η δημιουργία ενός ενιαίου αστικού συνόλου, όπου κτίριο, τοπίο και αρχαιολογικός χώρος λειτουργούν ως μια ενότητα, ενταγμένη στη ζωή της πόλης και του λιμανιού. Ένας διαμπερής άξονας περιπάτου, ο Νέος Πολιτιστικός Περίπατος, με κατεύθυνση ανατολής-δύσης, συνδέει την περιοχή κατοικίας στα δυτικά, με την πολιτιστική ακτή διαμέσου της ζώνης προστασίας. Από τον βασικό αυτό άξονα ξεκινάει η Προμενάδα Θέασης με κατεύθυνση βορρά-νότου, ως προέκταση της οδού Κολοκοτρώνη που συνδέει την περιοχή κατοικίας στη βόρεια πλευρά με την πολιτιστική ακτή στη νότια. Κατά μήκος της αναπτύσσονται το πάρκο, ο αρχαιολογικός κήπος και η αστική πλατεία. Στην συνάντηση των δύο αυτών διαδρομών βρίσκεται και η κεντρική είσοδος για το Νέο Θεματικό Αρχαιολογικό Μουσείο (ΘΑΜ). Εξωτερικά το κτίριο χωρίζεται σε δύο οριζόντιες ζώνες, που συμπίπτουν με τις φάσεις κατασκευής. Το κάτω μέρος διατηρεί τον τωρινό βιομηχανικό χαρακτήρα και στεγάζει τους εκθεσιακούς χώρους. Πάνω σε αυτόν τον υπερμεγέθη πλίνθο επικάθεται ένα ανάλαφρο τριώροφο περιστύλιο από εμφανές σκυρόδεμα. Η έμφαση στην οριζόντια ζώνη της πιλοτής και οι υψίκορμες τριώροφες κολώνες, επιτρέπουν στο κομμάτι αυτό του μουσείου, να διατηρεί την υπόστασή του από μακρυά και να λειτουργεί ως τοπόσημο.

Η υπερυψωμένη πιλοτή και το κεντρικό αίθριο είναι τα δύο βασικά χαρακτηριστικά του κτιρίου που αξιοποιούνται για τον επανασχεδιασμό του ως μουσείο. Το αίθριο ως σημείο αναφοράς σηματοδοτεί τον υπερυψωμένο πλίνθο του χώρου υποδοχής μέσα στο υπόστεγο του πρώην συνεργείου, οργανώνει γύρω του όλους τους χώρους του μουσείου και ενοποιεί όλα τα επίπεδα καθύψος. Γύρω του χωροθετούνται οι αποθήκες ευρημάτων, οπτικά προσβάσιμες από όλα τα επίπεδα του μουσείου. Ταυτόχρονα η υπερυψωμένη πιλοτί αναδεικνύεται σε ένα νέο ελκυστικό δημόσιο χώρο, ανοχτό και προσβάσιμο σε όλους, ακόμα και όταν το Μουσείο είναι κλειστό. Για το λόγο αυτό, προτείνεται η αφαίρεση της πλάκας του πρώτου ορόφου της ανωδομής με στόχο την αύξηση του ωφέλιμου ύψους και της διάνοιξης της οπτικής προς τον αρχαιολογικό χώρο και το λιμάνι. Όσον αφορά τους χώρους έκθεσης βασικός στόχος είναι η απρόσκοπτη και άμεση επαφή του επισκέπτη και του περαστικού με τα εκθέματα και τα ευρήματα και η ενσωμάτωση του αρχαιολογικού χώρου της Ηετιώνειας Πύλης στην περιήγηση του μουσείου.

Σημαντικές συνθετικές χειρονομίες στη δομή του υπαιθρίου χώρου αποτέλεσαν η υπογράμμιση των δυο βασικών πολεοδομικών αξόνων περιπάτου και η διατήρηση της τριμερούς άρθρωσης του χώρου (Πάρκο, Πλατεία, Αυλή Μουσείου). Επιδιώκεται η δημιουργία ενός βιοκλιματικού συνόλου που χαρακτηρίζεται από ροικότητα και συνοχή, αξιοποιεί τις δυναμικές της περιοχής ως ισχυρό σημείο θέασης, δίνει έμφαση στο φυτικό στοιχείο και συνάδει με το πνεύμα του αρχαιολογικού χώρου. Στην προσέγγιση της φύτευσης σημαντικό στοιχείο αποτελούν τα στοιχεία του λεξιλογίου του υπάρχοντος αρχαιολογικού χώρου όπως το άνυδρο φρυγανικό τοπίο και τα ελεύθερα πεδία φυσικής αναγέννησης. Επιδιώκεται η διαμόρφωση ενός μεσογειακού άνυδρου τοπίου που διασφαλίζει την βιοποικιλότητα και ενοποιείται αντιληπτικά με τους υπόλοιπους χώρους πρασίνου της περιοχής.

The post plinth appeared first on Thanasis Polyzoidis.

CLIENT: private
LOCATION: Amades, Chios island – Greece
SURFACE: 1744m2 (broader area 4900m2)
YEAR: 2014

DESIGN TEAM:
Concept design: Thanasis Polyzoidis
Preliminary design: Katerina Andritsou – Thanasis Polyzoidis

COLLABORATORS:
Photomontages: Terpsichori Latsi – Haris Heizanoglou – Thanasis Polyzoidis
General Consulter architect: Ivy Nanopoyloy

DESCRIPTION

The entrance of Amades village forms an attraction pole because of the existing planes trees, the stream and the existing tavern. The study area is located by the stream beside the existing small square of the tavern. It is characterized by the inclined topography that offers significant viewpoints to the sea. The project refers to a broader area out of the borders of the study area in order to achieve a more holistic and unified landscape enhancement and to provide space for parking.

The project aims to integrate small scale interventions and uses in the landscape in order to create a new attraction pole for the village and the surrounding areas. The concept derives from the site’s genius loci – characteristics as water, dense vegetation, shadows and light, viewpoints and inclined topography constitute the main compositional tools.

Water as a significant spatial element is reinforced by appropriate reformations (water sculpture walls) and hydraulic works in order to restore the continuous water flow (water soundscapes). The existing inclined topography and the clearings among the dense vegetation are highlighted by creating large terraces. They accommodate viewpoints and new uses and as gradual “large steps” the visitor are directed towards to stream. Space has a tripartite articulation where three functional zones are identified and emerged. The entance zone, related to the street traffic and the tavern, that is redeveloped and functions as small square and parking area, the terraces that accommodate mild activities (playground, rest areas, viewpoints, small amphitheater, outdoor event place, picnic area) and where kiosks of light construction – that appears as scattered nests in the landscape – accommodates points for trade and information. Finally, there is the stream zone that provides free pathways to the village and to various monuments.

In the project a contemporary material such as cor-ten is introduced in order to act as a significant unifying element that tissue the individual spatial zones and gives cohesion and identity to the intervention. It runs throughout all space as a kind of a unifying ribbon. It takes the form of retaining wall, of facade elements or even the form of sculptural walls.

The existing trees are enriched by new species that contribute to the local biodiversity and their location does not form a view obstacle. Low plantation design emphasizes the native dry species that are located either as vegetal barriers or as discreet low height separation elements of space, as well as the enrichment of the stream ecosystem.

ΤΙΤΛΟΣ: “stream steps”
Ανάπλαση παραρεμάτιου τοπίου και πλατώματος εισόδου οικισμού Αμάδων, Αμάδες, Χίος

ΠΕΛΑΤΗΣ: ιδιώτης
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Αμάδες, Χίος
ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ: 1745m2 (ευρύτερη περιοχή 4900m2)
ΕΤΟΣ: 2014

ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Προκαταρκτική πρόταση: Θανάσης Πολυζωίδης
Προμελέτη: Κατερίνα Ανδρίτσου – Θανάσης Πολυζωίδης

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ:
Φωτορεαλιστικές απεικονίσεις: Τερψιχώρη Λάτση – Χάρης Χεϊζάνογλου – Θανάσης Πολυζωίδης
Γενικός σύμβουλος μελέτης: Ήβη Νανοπούλου – Αρχιτέκτονας

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

H είσοδος του οικισμού αποτελεί πόλο έλξης λόγω των πλατανιών, του ρέματος της υπάρχουσας ταβέρνας. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται στις παρυφές του ρέματος δίπλα από το υπάρχων πλάτωμα της ταβέρνας, σε έδαφος αμφιθεατρικής κλίσης με οπτικές φυγές προς τη θάλασσα. Η πρόταση επεκτείνεται και στη ζώνη ανάντη της περιοχής μελέτης για τον συνολικό εξωραϊσμό του περιβάλλοντος χώρου και τη δημιουργία οργανωμένου χώρου στάθμευσης.

Στόχος της επέμβασης αποτελεί η ένταξη ήπιων επεμβάσεων και χρήσεων ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος σημαντικός πόλος έλξης για τον οικισμό και την ευρύτερη περιοχή. Η κεντρική ιδέα πηγάζει από το πνεύμα του τόπου οπού χαρακτηριστικά όπως το νερό, η πλούσια βλάστηση, τα σημεία θέασης και η αμφιθεατρική τοπογραφία αποτελούν τα βασικά συνθετικά εργαλεία.

Ο ρόλος του νερού ενισχύεται με κατάλληλες διαμορφώσεις (υδάτινοι γλυπτικοί τοίχοι – και υδάτινες γλυπτικές σχισμές) και υδραυλικά έργα ώστε να αποκατασταθεί η συνεχόμενη ροή για τη δημιουργία ενός δροσερού ηχητικού τοπίου. Η επέμβαση αξιοποιεί την υπάρχουσα τοπογραφία και τα ξέφωτα δημιουργώντας μεγάλους αναβαθμούς-πεζούλες που αποτελούν σημεία θέασης και δραστηριοτήτων. Η κατάβαση στο τοπίο του ρέματος γίνεται σταδιακά μέσα από αυτόν τον νέο τοπογραφικό βηματισμό. Ο χώρος λειτουργικά χαρακτηρίζεται από τριμερή άρθρωση: το τμήμα εισόδου – σε επαφή με το δρόμο και την ταβέρνα- που αναβαθμίζεται και λειτουργεί ως πλάτωμα και χώρος στάθμευσης, το τμήμα άμεσης επέμβασης που σε αναβαθμούς εντάσσονται ήπιες δραστηριότητες (παιδότοπος, χώροι στάσεις, μικρό αμφιθέατρο, χώρος υπαιθρίων εκδηλώσεων και πικ-νικ) και σε ελαφρές ανακλητές κατασκευές–κιόσκια που εμφανίζονται ως διάτρητες «φωλιές» στο τοπίο φιλοξενούνται χρήσεις εμπορίου-αναψυχής και πληροφόρησης, και το τμήμα του ρέματος όπου από ελεύθερα μονοπάτια η περιοχή συνδέεται με τον οικισμό και με διάφορα τοπωνύμια ως τμήμα ενός ευρύτερου πάρκου.

Σε όλη τη διαμόρφωση ο οξειδωμένος χάλυβας (corten) λειτουργεί ως ισχυρό ενοποιητικό στοιχείο συρραφής των επιμέρους τόπων και δίνει ταυτότητα στην ανάπλαση με την αντίστιξη του προς την παράδοση του τόπου. Ως μια ενοποιητική κορδέλα διατρέχει όλους τους χώρους άλλοτε ως αναλημματικό στοιχείο άλλοτε ως στοιχείο επένδυσης ή με τη μορφή γλυπτικού υγρού τοίχου.

Η υπάρχουσα υψηλή φύτευση εμπλουτίζεται με νέες δενδροστοιχίες που συμβάλλουν στην βιοποικιλότητα λαμβάνοντας υπόψη τα σημεία θέασης. Στις χαμηλές φυτεύσεις δίνεται έμφαση στα γηγενή άνυδρα είδη που αρθρώνεται άλλοτε ως φυτικό φράγμα κι άλλοτε διακριτικό εμπόδιο, και στον εμπλουτισμό του οικοσυστήματος του ρέματος.

The post stream steps appeared first on Thanasis Polyzoidis.

COMPETITION: European Architecture Competition for the Redesign of the GSP old stadium area in Nicosia
CLIENT: Department of urban planning, Republic of Cyprus
LOCATION: Nicosia, Cyprus
SURFACE: 45000m2
YEAR: 2011

DESIGN TEAM:
Stiliani Daouti (AREA)
Giorgos Mitroulias (AREA)
Michaeljohn Raftopoulos (AREA)
Thanasis Polyzoidis

COLLABORATORS:
Structural Engineer Consultant: Nikos Rossis
Lighting Consultant: L+DG

DESCRIPTION

The primary goal of the proposal is the creation of a dynamic and multi-level public space with leisure and cultural functions embedded within a green zone, with the intention of merging the natural and urban landscapes and creating a pole of attraction for the entire duration of the day.

A basic compositional tool is the gesture of folding up the ground plane of the square, in the form of a new elliptical thriving horizon. The interior portion of the ellipse houses a series of cultural, commercial and leisure functions that give liveliness to the public space the entire twenty-four hour cycle. The form of the emergent ellipse preserves the memory of the old stadium as an important reference in the life of Nicosia, inspired by the inward-looking spectacle of the site’s previous function. In this way, it defines the space of the square: the main collective public space where people congregate and open, cultural or other events are carried out. At the same time, the emergent ellipse frees up the ground plane, while its new, elevated portion offers a reading of the surrounding area and the city of Nicosia in a way that is fluid and not static. Toward the side of the State Theater, the ellipse sinks into the basement level, uniting in one continuous movement the public spaces of the basement with those of the ground level and the first floor level, while simultaneously opening up a dialogue between the square and the theater building, where the ramps in the theater’s foyer transform into a dynamic spectacle for visitors to the square.

Along the perimeter, at the front with the city, a permeable zone of natural character is created: a park that functions as a filter for automobile disturbances while providing a landscape for strolling and leisure touring. It consists of a continuous and unified Mediterranean landscape, adjusted to the topography of the site, with mild elevations of the ground plane at various points and with tall trees of varying height and character, used as structural components of the overall composition.On the one hand, the city invades this natural landscape in the form of multiple, ray-like paths that unite the square at the site’s interior with the sidewalks along its edges, bringing pedestrians along the main thoroughfare deep into the heart of the square. On the other hand, the natural element itself “invades” the hard surfaces of the interior square, either in the form of trees or in the form of native planting. The latter form extends in narrow strips that interrupt the hard surfaces and carry over onto the roof of the raised ellipse, functioning as a kind of “womb”: with the passing of time and by way of pollination and natural settlement, this fertile element extends over into the fallow areas of prairie grass and other soft surfaces.

ΤΙΤΛΟΣ: thriving horizon
συμμετοχή σε διαγωνισμό

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Πανευρωπαϊκός Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός για την ανάπλαση του χώρου του παλιού ΓΣΠ στη Λευκωσία
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, Υπουργείο Εσωτερικών – Κυπριακή Δημοκρατία
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Λευκωσία, Κύπρος
ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ: 45000m2
ΕΤΟΣ: 2011

ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ:
Στυλιανή Δαούτη (AREA)
Γιώργος Μητρούλιας(AREA)
Ιωάννης Μιχαήλ Ραυτόπουλος(AREA)
Θανάσης Πολυζωίδης

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ:
Σύμβουλος Πολιτικός Μηχανικός: Νίκος Ρώσσης
Σύμβουλος αρχιτεκτονικού Φωτισμού: L+DG

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Κεντρικός στόχος της πρότασης είναι η δημιουργία ενός δυναμικού και πολυεπίπεδου δημοσίου χώρου με ψυχαγωγικές και πολιτιστικές λειτουργίες μέσα στο πράσινο, με σκοπό την όσμωση φυσικού και αστικού τοπίου και τη δημιουργία ενός πόλου έλξης καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Βασικό συνθετικό εργαλείο είναι μια χειρονομία αναδίπλωσης και ανάδυσης του εδάφους της πλατείας με τη μορφή ενός φύοντα ορίζοντα ελλειψοειδούς χάραξης. Στο εσωτερικό της έλλειψης στεγάζονται μια σειρά από πολιτιστικές, εμπορικές και ψυχαγωγικές λειτουργίες που τροφοδοτούν το δημόσιο χώρο με ζωντάνια όλο το 24ωρο. Η αναδυόμενη έλλειψη διατηρεί την ανάμνηση του παλιού σταδίου, ως σημαντική αναφορά στη ζωή της Λευκωσίας, εμπνεόμενη από την έννοια του εσωστρεφούς θεάματος της προηγούμενης χρήσης. Έτσι ορίζει το χώρο της πλατείας δηλαδή τον κύριο συλλεκτήριο δημόσιο χώρο συνάθροισης και διεξαγωγής ανοιχτών πολιτιστικών ή άλλων γεγονότων. Ταυτόχρονα, η ανάδυση απελευθερώνει το επίπεδο του ισογείου, ενώ η νέα υπερυψωμένη κίνηση προσφέρει μια πολυεπίπεδη ανάγνωση της γύρω περιοχής και της πόλης της Λευκωσίας με τρόπο ροϊκό και όχι στατικό. Προς την πλευρά του Κρατικού Θεάτρου, η έλλειψη βυθίζεται στο υπόγειο, ενοποιώντας σε μία συνεχή κίνηση τους δημόσιους χώρους του υπογείου, με αυτούς στο ισόγειο και τον όροφο, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει το διάλογο της πλατείας με το κτίριο του θεάτρου, με τις ράμπες του φουαγιέ να μετατρέπονται σε δυναμικό θέαμα για τους επισκέπτες.

Περιμετρικά, στο μέτωπο με την πόλη δημιουργείται μια διαπερατή ζώνη φυσικού χαρακτήρα – πάρκου, που λειτουργεί ως φίλτρο για την όχληση των αυτοκινήτων και προσφέρει ένα τοπίο περιπάτου – περιήγησης. Πρόκειται για μια ενιαία ζώνη μεσογειακού τοπίου προσαρμοσμένη στην τοπογραφία του οικοπέδου, με ήπιες σημειακές τοπογραφικές εξάρσεις και με ψηλά δένδρα διαφορετικού ύψους και χαρακτήρα ως δομικά στοιχεία σύνθεσης. Αφενός η πόλη εισβάλει στην ζώνη αυτή φυσικού τοπίου μέσα από πλήθος ακτινωτών μονοπατιών που ενώνουν την εσωτερική πλατεία με τα περιμετρικά πεζοδρόμια, φέρνοντας τους πεζούς της αλέας στο εσωτερικό της πλατείας. Αφετέρου, το φυσικό στοιχείο «εισβάλει» προς τη σκληρή εσωτερική πλατεία είτε με τη μορφή δένδρων είτε με τη μορφή φρυγανικής – ενδημικής φύτευσης. Η τελευταία εκτείνεται σε λωρίδες που διακόπτουν το σκληρό δάπεδο και συμπαρασύρεται στο δώμα της αναδυόμενης έλλειψης, λειτουργώντας ως «μήτρα» καθώς με την πάροδο του χρόνου μέσω της επικονίασης και του φυσικού εποικισμού επεκτείνεται προς τις χέρσες χορτολιβαδικές εκτάσεις των μαλακών επιφανειών.

The post thriving horizon appeared first on Thanasis Polyzoidis.

CLIENT: ANEMOESSA group for the protection of the environment and cultural heritage of Limnos Island
LOCATION: Lemnos
YEAR: 2010

AUTHORS: Ivy Nanopoulou – Thanasis Polyzoidis
Consultors: Ioannis Chatzigeorgiou – Theofilos Masouras (Professors of Agricultural University of Athens)

DESCRIPTION

Τhis research study was promoted and funded by Anemoessa, a group for the protection of the environment and cultural heritage of Limnos Island. The project intends to: i) present the significance of traditional livestock installations of Limnos as important elements of the agricultural landscape, ii) provide designs of sheepfolds which support animal farming in a sustainable way, in relation to landscape protection and enhancement, iii) create ‘landscape consciousness amongst citizens/habitants to encourage them to value and protect the landscape, iv) to enhance synergies between the farming economy, cheese production and agro tourism. The outcome will be a set of design guidelines promoted through a Presidential Decree (PD), to recognize this landscape in law, to increase awareness amongst local society, and to integrate landscape into regional planning and other policies, based on the principles of ELC.
The outcome will be a set of design guidelines promoted through a Presidential Decree (PD), to recognize this landscape in law, to increase awareness amongst local society, and to integrate landscape into regional planning and other policies, based on the principles of ELC.

The research project was mainly based on the book: Sifounakis Nikos, An unknown architecture – “mandres” of Lemnos and other islands of Northeastern Agaio, Kastaniotis editions, Athens, 1993, 2nd edition

ΤΙΤΛΟΣ : σύγχρονα προβατοστάσια και παραδοσιακές μάντρες
έρευνα και προκαταρκτική πρόταση για την ανάπτυξη πρότυπων κτηνοτροφικών μονάδων και επανάχρηση παραδοσιακών μαντρών σε ένα τοπίο ιδιαίτερης πολιτιστικής αξίας

ΠΕΛΑΤΗΣ: ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ – Όμιλος Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της Λήμνου
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Λήμνος
ΕΤΟΣ: 2010

ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ: Ήβη Νανοπούλου – Θανάσης Πολυζωίδης
Σύμβουλος: Ιωάννης Χατζηγεωργίου – Θεόφιλος Μασούρας (Επίκουροι Καθηγητές ΓΠΑ)

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η παρούσα μελέτη έγινε με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του Ομίλου για την Προστασία Περιβάλλοντος και την Αρχιτεκτονική Κληρονομιά της Λήμνου. Η μελέτη αποσκοπεί: i) να παρουσιάσει τη σημαντική αξία των παραδοσιακών κτηνοτροφικών μονάδων του νησιού (μάντρες) ως ισχυρό στοιχείο του αγροτικού τοπίου, ιι) να παρέχει προτάσεις για πρότυπες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις που διέπονται από κριτήρια βιοκλιματικά, ευζωίας και βιωσιμότητας σε άμεση σχέση με την προστασία και ανάδειξη του τοπίου, ιιι) να παρέχει προτάσεις επανάχρησης των υπαρχόντων παραδοσιακών μαντρών, ιιι) να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με το σημαντικό θέμα της προστασίας της αξίας του τοπίου και ιv) να δημιουργήσει συνέργειες ανάμεσα στην αγροτική οικονομία, την παραγωγή τυριού και τον αγροτουρισμό.

Τελικός στόχος της μελέτης αποτελεί η σύνταξη μιας λίστας από κατευθυντήριες γραμμές σχεδιασμού που θα προωθούν μέσω Προεδρικού Διατάγματος (ΠΔ), ώστε να αναγνωριστεί η προστασία του ιδιαίτερου αγροτικού τοπίου με νόμο, να αυξήσει την ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας, και να ενσωματώσει το τοπίο στον περιφερειακό σχεδιασμό και άλλες πολιτικές, με βάση τις αρχές της ΕΕ.

Η μελέτη βασίστηκε σε μεγάλο τμήμα στο υλικό του βιβλίου
Σηφουνάκης Νίκος, Μια άγνωστη Αρχιτεκτονική – Οι μάντρες στη Λήμνο και στα άλλα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα,1993, 2η Έκδοση

The post mandres appeared first on Thanasis Polyzoidis.